Pojęcie: ablucja cz3

W liturgii chrześc. obmywa się: głowę podczas chrztu dziecka lub dorosłego (dawniej, w Hiszpanii, Galii i być może w Rzymie, także w Niedzielę Palmową obmywano głowę katechumenom przed przyjęciem chrztu); usta kapłan po spożyciu Ciała i Krwi Pańskiej (w liturgii bizant. kilkakrotnie), a także wierni przyjmujący komunię pod dwiema postaciami; oczy w niektórych obrządkach Kościołów wsch. (obrzęd nawiązujący do uzdrowienia niewidomego od urodzenia jako znak odzyskania nowego spojrzenia w świetle wiary); ręce kilkakrotnie obmywa je kapłan podczas Eucharystii; nogi pamiątka obmycia nóg uczniom przez Chrystusa (znak pokory i miłości J 13,1-11) znajduje swój rytualny odpowiednik w obmywaniu nóg wiernym przez pastora podczas adwentystycznego nabożeństwa Wieczerzy Pańskiej, a także w liturgii katol. Wielkiego Czwartku. A. spełnia różne funkcje związane z rytami przejścia. Jest to rytualne przekroczenie granicy między sacrum i profanum, sferą codzienności i święta, stąd u wejścia do świątyń chrześc., zaratusztriańskich czy muzułmańskich znajdują się zbiorniki z wodą.
Blog podróżniczy - developer katowice - dropshipping