Aboab da Fonseca [a. da seka] Izaak,
ur. 1605, Castro Daire (Portugalia), zm. 4 IV 1639, Amsterdam,
holenderski rabin sefardyjski. Urodził się w rodzinie marranów
jako Simao da Fonseca. W dzieciństwie przeniósł się wraz z
rodziną do Saint-Jean-de-Luz we Francji, a następnie do
Amsterdamu, gdzie został poddany wychowaniu żyd.; w wieku 21 lat
mianowano go rabinem w kongregacji Bet Israel; 1641, po
holenderskim podboju Brazylii, został rabinem Pernambuco,
pierwszym rabinem w Ameryce. Przez 13 lat kierował tamtejszą
wspólnotą żydowską. Po odparciu portugalskiego ataku na miasto
(1646) skomponował dziękczynny hymn opisujący minione cierpienia
Zecher Asiti le-Niflaot El ['dam świadectwo o wielkich dziełach
bożych'] pierwszą zachowaną hebrajską kompozycję w Nowym
Świecie. W 1654, po zwycięstwie Portugalczyków, powrócił do
Amsterdamu, gdzie został nauczycielem i sędzią. Był wybitnym
kaznodzieją, a także jednym z sygnatariuszy ekskomuniki Spinozy
(1656). Opublikował m.in. Widuj ['wyznanie win'] (1666).
Przetłumaczył z hiszp. na hebrajski dzieła kabalisty Abrahama
Cohena de Herrery.
- -
Wyjaśnione pojęcia z religii:
ablucja cz1 | ablucja cz4 | ablucja cz2 | ablucja cz5 | ablucja cz3
- -